Amunicja kulowa Norma Range & Training FMJ kal. 223Rem. 3,56g /55gr

Wkrótce po wprowadzeniu na rynek .222 Remington zaczęto produkować podobny nabój do celów wojskowych. Korzyści były oczywiste, ponieważ żołnierz w naturalny sposób może nosić o wiele więcej nabojów przy znacznie mniejszym i lżejszym naboju. Wadą był zmniejszony potencjał dalekiego zasięgu mniejszego pocisku i jego mniejsza penetracja. Pierwszy .223 pojawił się w 1957 roku i był głównie dziełem Roberta Huttona z Guns & Ammo i Gene'a Stonera z Armalite. Jednym z wymagań stawianych nowemu nabojowi było utrzymywanie przez niego prędkości przekraczającej prędkość dźwięku z odległości 500 metrów. Nie było to możliwe w przypadku .222, ale dzięki nieco dłuższej łusce i pociskowi typu boattail o masie 55 gr, .223 spełnił wymagania. Nabój został przyjęty przez armię amerykańską w 1964 roku i używany podczas wojny w Wietnamie. Od tego czasu został przyjęty przez NATO jako standardowy nabój wojskowy, ale z cięższym pociskiem o masie 63 gr, który wymaga szybszego obrotu (1 na 7 cali) niż ten stosowany w większości karabinów sportowych dostępnych na rynku cywilnym (1 na 10, 12 lub 14 ”).

Wymiary wojskowych komór i nabojów różnią się nieznacznie od wersji sportowej, która została wypuszczona przez firmę Remington wkrótce po przyjęciu .223 do wojska. W związku z tym amunicja wojskowa może wytwarzać wysokie ciśnienie w komorze w karabinach sportowych. Łuski wojskowe często mają grubsze ścianki, przez co wytrzymują obciążenia początkowe wieksze średnio o 10 procent.

Do celów sportowych nabój zwykle najlepiej sprawdza się przy użyciu pocisków o masie 60 gr lub mniejszej. Nadaje się do tych samych celów co .222 Remington i dodaje kilka metrów do efektywnego zasięgu. Oczekuje się, że w związku z przyjęciem przez NATO kaliber .223 będzie za kilka lat najpopularniejszym wyborem wśród europejskich strzelców.